In Memoriam

In deze rubriek herdenken wij onze overleden fokkers. Deze rubriek is in augustus 2019 aan de site toegevoegd.

Na een periode van afnemende gezondheid is op 18 juli 2019 te Noardburgum (Frl.) overleden ons oud bestuurslid

Tjeerd Polet

Dierenvriend Tjeerd Polet is niet meer. Tjeerd heeft jarenlang gevochten. Zijn liefde voor het leven was groot. Het leven met zijn vrouw Rieke, kinderen, kleinkinderen, tuin en Plymouth Rockkippen gaf hem veel vreugde. Tjeerd was een ‘warber’ man. Altijd was hij bezig, altijd vond hij wat uit, was hij aan het knutselen, maakte hij zinvolle spullen. Voor zijn huis en tuin, maar ook voor onze club. Tjeerd wist op allerlei wijzen ons bestand tentoonstellingskooien op niveau te brengen. Trots en blij was Tjeerd als het hem lukte om alles goedkoop te regelen.

Een markant figuur. Snel maakte hij contacten. Tjeerd was sociaal vaardig. Vol van humor. Overlopend van verhalen. Overtuigend. Innemend was zijn enthousiasme en zijn prachtige lach. 

Tjeerd is tien jaar bestuurslid geweest. In die jaren was hij boegbeeld van onze vereniging. Vernieuwend, toekomstgericht ging hij te werk. In die jaren zijn veel initiatieven van Tjeerd gerealiseerd. Zijn inzet met betrekking tot onze jaarlijkse driedaagse Tytsjerksteradielshow was groot. Het jaarlijkse hoenderenten werd door Tjeerd geregeld. Toen Tjeerd stopte als bestuurslid viel er overduidelijk een gat, maar ook in die periode bleef hij bereid om ons in raad en daad bij te staan.

Tientallen jaren was hij topfokker van de Plymouth Rock gestreept. Tjeerd genoot van zijn hoenders. Landelijk ontbrak Tjeerd nooit bij vergaderingen en keuringen van dit ras. Hij was altijd bereid andere fokkers te helpen.Het prachtige draaiend rad wat Tjeerd voor onze club maakte, zal ons elk jaar tijdens de clubshow aan hem herinneren. 

Rust zacht, Tjeerd

Namens PKV ‘Burgum e.o.’
Wiebren de Jong

 

 

Reinder Larooi

We wisten dat Rein ernstig ziek was. Al geruime tijd. Een bestuurslid nam regelmatig contact met Rein op.
Door hem even te bellen, even bij hem langs te gaan of om de nieuwsbrief van onze club bij hem te brengen.
Rein was alleen en het bezoek of het belletje werd altijd enorm op prijs gesteld.
Met gulle lach heette hij zijn bezoek welkom. Rein vertelde dan hoe het met hem ging:
“Ik bin gau wurch, efkes yn ‘e tun of yn ‘e skuorre en dan moat ik my al wer del jaan.”
Maar tot het laatst toe was hij ook vervuld van hoop.

Tot op 26 november jl. zijn lichaam niet meer verder kon.
Wat overblijft zijn mooie herinneringen aan een lieve man.
Op de algemene kennisgeving van Reins overlijden viel één zin in het bijzonder op: “Hij stond altijd voor ons klaar”.
Dat klopt! Helemaal. Je stelde Rein nooit vergeefs een vraag. Hij wilde graag helpen.
Samen met anderen onze jongdierendag of clubshow op- en afbreken.
Dan ontbrak Rein nooit. Tussen de bedrijven door samen koffiedrinken of samen eten. Je zag hoe Rein genoot.
Rein was graag onder de mensen om de eenzaamheid van zijn bestaan te doorbreken.
Die eenzaamheid doorbrak hij ook door als fervent voetbalsupporter elke zondag langs de lijn te staan.
Wij herinneren ons Rein als opgewekt, blijmoedig, altijd in voor een praatje of gesprek.
Rein fokte konijnen, serama’s en duiven. Lang had hij grote aantal ‘Boeren meeuwkes’, een oud en vrijwel uitgestorven duivenras. Niet altijd won Rein een prijs op tentoonstellingen, maar dat was voor hem ook helemaal niet belangrijk.
Hij was tevreden met elke beoordeling op zijn kaart.
Het ging hem om de gezelligheid: de dieren in zijn hokken thuis en het ontmoeten van anderen tijdens tentoonstellingen. We zullen je missen, Rein Larooi.

Rust zacht, Rein!

Namens PKV ‘Burgum e.o
Wiebren de Jong